Η Αριστοτέλους που θέλουμε…

6 07 2009

Και μια και δεν βλέπουμε σοβαρές προτάσεις για τη Θεσσαλονίκη τα τελευταία χρόνια, ας δούμε μερικές ουτοπικές από το blog του Αντωνη Βλαβογελάκη:

Το κίνημα του Sweetdream-ισμού, που είχε αναπτυχθεί λίγα χρόνια πριν, (από μένα και μερικούς φίλους) είχε σαφή θέση για τα μνημεία και τους χώρους συσσώρευσης ιστορίας, χρονοφάσεων, αναμνήσεων κλπ. Και αυτή ήταν:

«Ένταξη στην τρέχουσα εποχή, με ειλικρινείς και χρήσιμες παρεμβάσεις, αφού έτσι κι αλλιώς πάντα θα βρεθεί κάποιος να το βιάσει (το μνημείο) τοποθετώντας  για παράδειγμα στην πλατεία Αριστοτέλους,  ένα σιδερένιο Π για το millennium, ή κάποια αυτιστικά αγγελούδια, πάνω σε ένα ασύλληπτης μη – αισθητικής βάθρο

Να λοιπόν τη σκέφτομαι…
Πρόκειται για τρία project εκ των οποίων το ένα συνάδει με τις επιταγές της τρέχουσας lifestyle πραγματικότητας, το δεύτερο φλερτάρει με τις ψευδο-οικολογικές μας ανησυχίες και το τρίτο – μακρόπνοο, αλλά δε φταίμε εμείς (ο δήμαρχος που μας αξίζει μας έβαλε στην πρίζα), αφορά την Ολυμπιάδα του 2036 – ζωή να χουμε…

SPARISTOTELOUS


Όπως σωστά παρατήρησε ο γνωστός φιλόσοφος Διογένης Δασκάλου, η λέξη SPA συνδέεται σαφώς και ευχάριστα με τη λέξη σπαρίλα. Και η σπαρίλα με τη σειρά της είναι ένα από τα χαρακτηριστικά – μνημεία αυτής της πόλης, που είχε συνηθίσει στους ρυθμούς του φραπέ, αργά ή γρήγορα όμως θα εντατικοποιηθεί…

Η πρόταση αυτή λοιπόν, προβλέπει τη δημιουργία ενός δημοτικού κέντρου SPA, στο κέντρο της πόλης, το οποίο, θα προσπαθήσει να διατηρήσει τη φιλοσοφία του «χαλαρά», ή αν δε τα καταφέρει θα μείνει τουλάχιστον εκεί, ως αναμνηστικό της εποχής που πέρασε.

ARISTOVALLEY


Επιστροφή στη φύση! Η λύση που θα γλιτώσει την πλατεία από το βάρος του τραπεζοκαθίσματος και της ομπρέλας.

Ο ποταμός Λαλιώτης (ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του μεγάλου-  ιστορικού- υπεχωδέ), πηγάζει από την Άνω Πόλη, φυσικά είναι τεχνητός, και τα νερά του ανακυκλώνονται.. Επίσης η ταχύτητα ροής θα είναι ρυθμιζόμενη, για να υπάρχει ποικιλία και να μη ρουτινιάζουν από τον ήχο οι περίοικοι. Ο Δήμος θα έχει έσοδα από τα διάφορα υδάτινα σπορ (rafting, canoe, cayak, ψάρεμα πέστροφας etc), ενώ το φραπεδοπικνικ θα είναι ελεύθερο.

ARISTOSPACEPORT


2036. Ο δήμαρχος που μας αξίζει, κλείνει αισίως καμιά 40αριά χρόνια, στο δημαρχιακό θρόνο. Ασυζητητί είναι η χρονιά του, καθώς ανοίγει την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων στη Θεσσαλονίκη, έχοντας χάσει βέβαια την παλιά του αθλητική κορμοστασιά και θυμίζοντας περισσότερο Πρεβελάκη.

Η Αριστοτέλους μετατρέπεται σε βάση προσγείωσης των εξωγήινων αθλητικών αντιπροσωπειών (είναι λογικό σε 30 χρόνια να έχουν σκάσει οι εξωγήινοι, αλλιώς θα τη βγάλουμε με τα εγχώρια UFOs).

Ο δήμαρχος που μας αξίζει, σε μία κρίση 70s νοσταλγίας, διακοσμεί τον περιβάλλοντα χώρο με σκηνικά από την σειρά Space 1999 Moonbase Alpha.

Στο βάθος της φωτογραφίας, βλέπουμε τη γέφυρα (ναι του Καλατράβα είναι, σωστά μαντέψατε), που συνδέει την πλατεία με το τεχνητό Θεσσαλονήσι, που βρίσκεται απέναντι.

Advertisements

Ενέργειες

Information

2 Σχόλια

6 07 2009
asynadak

Μία ακόμα ενδιαφέρουσα – παρόμοια – πρόταση μπορείτε να δείτε εδώ:

http://www.newsfilter.gr/2009/07/04/protasis-gia-anaplasi-tis-platias-aristotelous/

Πως θα σας φαινόταν μία παραλία στο κέντρο της πόλης;

7 07 2009
Γιάννης

Αυτές, με όλο το σεβασμό, ΔΕΝ είναι προτάσεις κανενός είδους. Είναι δείγματα μιας δήθεν «υπεράνω», «χιουμοριστικής» νοοτροπίας που δεν μας οδηγούν πουθενά. Απλώς συντηρούν το κλίμα απαξίωσης. Ακριβώς επειδή οι συντάκτες τους ή δεν έχουν να προτείνουν κάτι πραγματοποιήσιμο ή έχουν αλλά δεν το τολμούν γιατί ξέρουν ότι μόλις το σχέδιο παρουσιαστεί κάποιος άλλος σίγουρα θα το χαρακτηρίσει κι αυτό με κάποια αιτιολογία «κιτς» ή κάτι παρόμοιο, ακριβώς όπως θα είχαν κάνει κι αυτοί στη θέση του. Όλα στην Ελλάδα κιτς τα χαρακτηρίζουμε. Άρα ρίχνουν και πάλι την μπάλα κόρνερ και καταφεύγουν σε δήθεν «ανατρεπτικά», «εναλλακτικά» σχόλια «κοινωνικής κριτικής» που μάλλον θα ταίριαζαν σαν έκθεμα εννοιολογικής τέχνης (και πολύ καλό μάλιστα) της (εξαιρετικής) 1ης Μπιενάλε της Αθήνας Destroy Athens ή του ιδρύματος ΔΕΣΤΕ, αλλά πάντως όχι σαν αρχιτεκτονικές προτάσεις. Αυτό που χρειάζεται είναι κάποιος αληθινός έλληνας αρχιτέκτονας να αναλάβει την ευθύνη των ιδεών του, να τις υποστηρίξει και, αντί να σχολιάζει τους άλλους, όσο γελοίοι και να είναι, να βγει μπροστά και να πει: «Αυτό προτείνω, γι’ αυτούς και γι’ αυτούς τους λόγους. Αν συμφωνείτε το χτίζουμε/ διαμορφώνουμε. Αν όχι, τα ξαναλέμε την επόμενη φορά». Έτσι απλά. Θέλει «καρύδια» για να σταματήσουμε να παριστάνουμε τους, συμπαθέστατους εννοείται, μακρυχέρηδες πρωταγωνιστές του ελληνικού θεάτρου σκιών μιλώντας ειρωνικά για Π πάνω σε άσχημα βάθρα ή για αυτιστικά αγγελούδια ή κοροϊδεύοντας διάσημους αρχιτέκτονες και να ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ κάτι. Από αστειάτορες και «τσαντήρια» γέμισε ο τόπος, όλοι ξέρουμε να το κάνουμε αυτό. Πεθάναμε στα γέλια, λύσεις δε βλέπουμε…
Στα θετικά ωστόσο το εξαιρετικό photoshop και η αναφορά στην cult σειρά Space 1999, αλλά και το Star Trek-stule σκάφος που προσγειώνεται. Αξίζει τον κόπο μόνο και μόνο γι’ αυτό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: